|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
 |
|
Η
ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ |
Πολλές
εκδοχές αναφέρονται σχετικά με τη γέννηση
του Απόλλωνα από τους αρχαίους συγγραφείς.
Τον παρουσιάζουνε άλλοτε ως γιο της Αθηνάς
και του Ηφαίστου, άλλοτε πως γεννήθηκε στην
Κρήτη από τον Κορύβαντα, άλλοτε πως
γεννήθηκε στην Αρκαδία από τον Σειληνό,
άλλοτε από τον Μάγνη στα Δίδυμα. Ωστόσο η παράδοση που είναι γενικά
αποδεκτή είναι εκείνη που θεωρεί γονιούς
του Απόλλωνα τον Δία και τη Λητώ, θυγατέρα
του Τιτάνα Κοίου και της Τιτανίδας Φοίβης.
Η
Ήρα, ως νόμιμη σύζυγος του Διός, μίσησε τον
Απόλλωνα ακόμα πριν τη γέννηση του και
προσπάθησε να την εμποδίσει, επειδή ήξερε
πως το παιδί αυτό θα αγαπηθεί από τον Δία
περισσότερο από το δικό της γιο, τον Άρη. Και
καταφέρνει η θεά Ήρα να εξασφαλίσει την
υπόσχεση της Γαίας ότι δεν θα προσφέρει
άσυλο στη Λητώ για τον τοκετό κι
ορκίζεται πως η Λητώ δε θα μπορέσει να
βρει τόπο να φέρει στο φως το πολύτιμο
φορτίο της παρά εκεί που δεν φτάνουν
οι ακτίνες του ηλίου. Αλλά ευτυχώς
υπήρχε ένας τέτοιος τόπος, ήταν ένα νησί που
έπλεε στη θάλασσα κι ο Ποσειδώνας το είχε
σκεπάσει με τα κύματά της και που
παρασυρόμενο από τις τρικυμίες πλανιόταν
στις απέραντες εκτάσεις του ωκεανού. Κι ο
Ποσειδώνας σταμάτησε εκείνο το νησί, έκανε
ν’ αναδυθούν από τα βάθη των αβύσσων
τέσσερις στύλοι και το στήριξε πάνω τους το
νησί, κι όπως φανερώθηκε έτσι το νησί, το
ονόμασαν Δήλος.
Ο
«Ομηρικός Ύμνος» για τον Απόλλωνα αναφέρει
όλα τα μέρη απ’ όπου πέρασε η Λητώ, χωρίς να
βρίσκει άσυλο για τη γέννα της: Αττική,
Εύβοια, Θράκη, τα νησιά Ίμβρος, Λέσβος, Χίος,
Σάμος, Κως... Σ’ όλα αυτά τα μέρη πήγε και
παρακαλούσε η επίτοκη Λητώ, ρωτώντας αν
ήθελαν να τη δεχτούν, την ίδια και το γιο της.
Όμως όσο κι αν ήταν πλούσια τα μέρη αυτά, ο
φόβος τους ήταν μεγάλος και κανένα από τα
μέρη αυτά δεν τόλμησε να δεχτεί τον
Απόλλωνα.
Ακόμα
και η Δήλος δε φάνηκε πρόθυμη να δεχτεί τη
Λητώ και της είπε : «Φοβάμαι, λένε πως ο
Απόλλωνας θα ‘ναι όλο υπεροψία, θα
κυβερνήσει σατραπικά τους αθάνατους και
τους θνητούς, πάνω στην εύφορη γη. Φοβάμαι
μήπως, σαν δει του ήλιου το φως, με σπρώξει
με το πόδι του και με στείλει στην ανοιχτή
θάλασσα». Και για να γίνει δεκτή η Λητώ στη
Δήλο, ορκίζεται πως ο Απόλλωνας θα χτίσει
στο νησί ναό λαμπρό, ως και μαντείο, για
όλους τους θνητούς, αφού θα είναι απέραντη η
φήμη του κι η δύναμή του.
Έτσι
ματαιώθηκε η κατάρα της Ήρας και η Λητώ
βρήκε καταφύγιο για τον τοκετό. Ωστόσο η θεά
Ήρα δε σταμάτησε να την καταδιώκει.
Κατακρατεί την θεά τον τοκετών, Ειλείθυια,
στον Όλυμπο. Και «η Λητώ εννιά μέρες και
εννιά νύχτες υποφέρει από πόνους». Ωστόσο,
οι άλλες θεές είχαν προστρέξει
στην ετοιμόγεννη και θέλοντας να
βοηθήσουν έστειλαν την Ίριδα να πάει να
βρει την Ειλείθυια και να της υποσχεθεί από
μέρους τους ένα μεγάλο περιδέραιο με χρυσή
κλωστή. Και η Ειλείθυια τρέχει τότε στη Δήλο
και νιώθει η Λητώ πως ήλθε η στιγμή της
γέννας, αγκαλιάζει και με τα δυο της χέρια
ένα δέντρο και γονατίζει στη χλόη κι ενώ
κάτω από αυτήν γελάει η γη, το παιδί βγαίνει
στο φως! Και έπλυναν το νεογέννητο οι άλλες
θεές με καθαρό νερό, το έντυσαν με πέπλο
λευκό και του ‘βαλαν ζώνη χρυσή. Η Θέμις του
έφερα νέκταρ και αμβροσία.
Μα
σύμφωνα μ’ έναν άλλο μύθο, ο Απόλλωνας, δεν
γεννήθηκε στη Δήλο, αλλά στην Ορτυγία, κοντά
στην Έφεσο, όπου υπήρχε δάσος με κυπαρίσσια.
Σ’ αυτό σταμάτησε η Λητώ και μετά τον
τοκετό, λούστηκε στον Κεγχριό.
Αλλά
κι άλλες πόλεις διεκδικούσαν την τιμή της
γέννησης σ’ αυτές του Απόλλωνα, η Τεγύρα
της Βοιωτίας και η Αμφιγένεια της Τριφυλίας.
Υπήρχε
ακόμα και η εκδοχή πως η Λητώ καταγόταν από
τη χώρα των Υπερβορείων κι έφυγε απ’ αυτή
καταδιωκόμενη από την Ήρα, μεταμορφωμένη σε
λύκαινα, κι έφτασε στη Δήλο ύστερα από
αδιάκοπη πορεία δώδεκα ημερών και δώδεκα
νυχτών.
Κι
ακόμα, σχετικά με τον Απόλλωνα και τη Λητώ,
υπάρχει ο μύθος, που θέλει τη Λητώ να
έρχεται, μετά τη γέννηση του Απόλλωνα και
της Άρτεμης, στη Λυκία. Και σταμάτησε εκεί
κοντά σε μια πηγή ή κατ’ άλλους κοντά σ’
ένα έλος, για να πιει και να λούσει τα παιδιά
της. Και έτρεξαν από τα γύρω οι βοσκοί για να
διώξουνε την ξένη. Όμως ευθύς
μεταμορφώθηκαν σε βάτραχους. Σύμφωνα με μια
του ίδιου μύθου παραλλαγή, αφού διώχτηκε απ’
τους βοσκούς εκείνους η Λητώ, έφτασε,
οδηγημένη από λύκους, στις όχθες του Ξάνθου
και λούστηκε κι αφιέρωσε στον Απόλλωνα τον
ποταμό κι ονόμασε την χώρα του «Λυκία» (από
την λέξη λύκος). Κι ύστερα γύρισε στην πηγή
και τιμώρησε τους βοσκούς, μεταμορφώνοντάς
τους σε βατράχους.
