Cheap Web Hosting | Free Web Hosting | Credit Card Offers | Web Hosting | Free Web Space | Web Hosting | Advertise
Search the Web

Η Ήρα ήταν, ένα από τα έξι παιδιά του Κρόνου. Κι είχε την ίδια τύχη με τις δύο αδελφές της, τη Δήμητρα και την Εστία και τους δυο αδελφούς της, τον Ποσειδώνα και τον Άδη: μόλις γεννήθηκε, την κατάπιε ο αμείλικτος πατέρας της, Κρόνος. 
Κατά τους μύθους η Ήρα ανατράφηκε από τον Ωκεανό και την Τηθύ, άλλοι πάλι αναφέρουν ότι έζησε τα πρώτα χρόνια της στη Σάμο, τη Στυμφαλία ή και την Εύβοια. Οι Σάμιοι ισχυρίζονταν πως η Ήρα είχε γεννηθεί στο νησί τους, κοντά στις όχθες του ποταμού Ίμβρασου, κάτω από μια ιτιά, που, όπως και η δρυς της Δωδώνης, ήταν δένδρο αρχαιότατο. Στη Στυμφαλία η Ήρα λατρευόταν με το τριπλό επίθετό της κόρης, της γυναίκας και της χήρας. Κόρης επειδή είχε πάρει την πρώτη της τροφή στη Στυμφαλία κι είχε ζήσει εκεί ως παρθένος. Γυναίκας, πειδή εκεί είχε γίνει σύζυγος του Διός. Χήρας, επειδή, είχε εγκαταλείψει τον Δία και είχε πάλι καταφύγει στη Στυμφαλία.
Στην Εύβοια τοποθετείται η σκηνή κατάκτησή της από τον Δία, μεταμορφωμένο σε κούκο. Ο Παυσανίας λέει σχετικά: "Ο Δίας απήγαγε την νεαρή Ήρα από την Εϋβοια, όπου την είχε μεγαλώσει η παραμάνα της Μάκρις και παρθένον ακόμα, την πήγε σ' ένα σπήλαιο του Κιθαιρώνα, όπου ενώθηκαν. Πολύ γρήγορα, όμως, γι' άγνωστους λόγους, οργίστηκε κατά του Δία και ξαναγύρισε στην Εύβοια. Τότε, ο Δίας κατασκεύασε ένα ξύλινο ομοίωμα κόρης, το σκέπασε με πέπλο, το 'βαλε σε μια άμαξα που την έσυραν βόδια και πρόσταξε να την τριγυρίζουνε στη Βοιωτία και να λέν παντού πως αυτή είναι η νέα μνηστή του Διός, η Πλάταια, κόρη του Ασωπού. Και σαν το 'μαθε η Ήρα, τρεχάτη ξαναγύρισε στην Βοιωτία, βρήκε την άμαξα και ξέσκισε τον πέπλο και για μεγάλη της χαρά είδε πως ήταν ομοίωμα και όχι ζωντανή γυναίκα."

Η Ήρα και ο Δίας, μολονότι αδέλφια, αντιπροσωπεύουν στη μυθολογία τον ιδανικό τύπο του συζυγικού ζευγαριού. Κατά τον μύθο, οι σχέσεις τους είχαν αρχίσει προτού να ενωθούν επίσημα και οριστικά. Η ένωσή τους, δεν ήταν καθόλου ανέφελη. Κατ' εξοχήν άπιστο σύζυγος ο Δίας, έδινε στην Ήρα πολλές αφορμές για ζήλια, κι αυτή δε συγχωρούσε εύκολα τις απιστίες του. Όπως μας αναφέρουν οι αρχαίοι συγγραφείς, η προσβλημένη της αξιοπρέπεια είχε λόγους να εξοργίζεται: "Είμαι θεά και κατάγομαι από το ίδιο αίμα με σένα. Είμαι το πιο τιμημένο απ' τα παιδιά του Κρόνου και επειδή είμαι κόρη του και επειδή είμαι σύζυγός σου, σύζυγος δική σου που είσαι ο κυρίαρχος όλων των θεών". Όμως ο Δίας δε συγκινείται από τέτοια λόγια, αντίθετα διαδηλώνει την ανεξαρτησία του: "Μην ελπίζεις", της λέει, "πως θα μάθεις ποτέ όλες μου τις σκέψεις, δε θα μπορούσε να τις βυθομετρήσει μηδέ και η σύζυγός του Διός Κοίταξε να υπακούς στους νόμους μου και μάθε ότι κι αν όλοι οι θεοί του Ολύμπου θελήσουν να σε βοηθήσουν, δε θα μπορέσουν καθόλου να σε υπερασπιστούν, όταν το ανίκητο χέρι μου επάνω σου πέσει".
Και δε δίστασε ο Δίας να μετατρέψει τα λόγια του σε έργα: "Δε θυμάσαι", λέει ακόμα στη Ήρα, "τη μέρα που μετέωρη στον αέρα μ' έναν άκμονα στο κάθε πόδι σου δεμένο, με τα χέρια σου μ' άθραυστες χρυσές αλυσίδες κι αυτά δεμένα, σε είχα κάποτε κρεμάσει ανάμεσα στα σύννεφα και τον αιθέρα; Οι άλλοι θεοί του Ολύμπου αγανακτούσαν, σε πλησίαζαν, αλλά να σε λύσουν δε μπορούσαν!".
Σ' ένα άλλο χωρίο της "Ιλιάδας" απευθύνει ο Δίας στην Ήρα τα λόγια αυτά: Περιφρονώ την οργή σου, ακόμα κι αν έφτανε στα πέρατα της γης, στα έσχατα της θάλασσας, εκεί όπου βρίσκονται ο Ιαπετός κι ο Κρόνος, όπου ποτέ δε φτάνει το χάδι του Ήλιου, του γιου του Υπερίωνα, μηδέ η πνοή του ανέμου, στο μέρος που το περιβάλλουν του Ταρτάρου , οι βαθύτατες άβυσσοι - ακόμα κι αν, σφυρίζοντας εδώ κι εκεί, χωρίς σκοπό, έφτανες σε κείνο εσύ το μέρος, τα μουρμουρητά σου θα περιφρονώ".
Και μένουν πάντα οι εξεγέρσεις της ήρας κατά του Διός αναποτελεσματικές. Μονάχα μια φορά νόμισε πως θα μπορούσε να τον υποτάξει. Είχε κερδίσει με το μέρος της την Αθηνά, την πολυαγαπημένη του κόρη, και τον αδελφό του Ποσειδώνα κι επρόκειτο να δεθεί με αλυσίδες ο Δίας, όταν η Θέτιδα έφερε σε βοήθειά του έναν από τους Εκατόγχειρες, εκείνον που, κατά τον Όμηρο, οι μεν άνθρωποι ονόμαζαν Αιγαίωνα, οι δε θεοί Βριάρεω. "Περήφανος αυτός για την τιμή που του έγινε, κάθισε δίπλα στου Διός το θρόνο κι όλοι οι θεοί τρομοκρατήθηκαν και εγκαταλείψαν τα σχέδιά τους".
Κι επειδή η Ήρα δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τη ζήλια της κατά του Διός πολεμώντας, έστρεφε την οργή της και την εκδικητική της μανία κατά των αντιζήλων της και των παιδιών τους. 

Μια από τις πιο χαριτωμένες θεές του Ολύμπου ήταν η Ήβη. Αυτή θεωρούνταν ως κόρη της Ήρας και του Διός. Ωστόσο, κάποιοι μύθοι μας λένε, ότι ο Δίας δεν είχε λάβει μέρος στη γέννησή της κι εξηγούν: "Σ' ένα γεύμα που ο Απόλλωνας κάλεσε την Ήρα, η θεά έφαγε άγρια μαρούλια, κι έμεινε έγκυος απ' αυτό και γέννησε μια κόρη, που θα ήταν η προσωποποίηση της αιώνιας νιότης. Αυτή σερβίριζε την αμβροσία στους θεούς, τροφή που δεν τους άφηνε να γεράσουν. Η Ήβη ήταν μέλος του χορευτικού ομίλου που τον σχημάτιζαν οι Ώρες, η Αρμονία, η Αφροδίτη και η Άρτεμη, που χόρευαν στους ήχους της λύρας του Απόλλωνα.
Η Ήβη έγινε ο συνενωτικός κρίκος της συμφιλίωσης της Ήρας με τον Ηρακλή, καθώς αρραβωνιάστηκε με τον μεγάλο ήρωα όταν του δόθηκε η άδεια να κατοικεί στον Όλυμπο.
Αδελφή της Ήβης θεωρούνταν η Ειλείθυια, "θεά των τοκετών" την χαρακτήριζε ο Όμηρος. 
Οι μύθοι αναφέρουν και μιαν άλλη κόρη της Ήρας και του Διός, την Άγγελο, που καθώς λέγεται την είχαν αναθρέψει οι Νύμφες, μα οι σχέσεις της με την μητέρα της δεν ήταν και πολύ λαμπρές. Η Άγγελος έκλεψε από την Ήρα μια καλλυντική αλοιφή, που η θεά τη θεωρούσε πολύτιμη και την είχε δώσει στην Ευρώπη, τη θυγατέρα του Φοίνικα. Η Ήρα θύμωσε φοβερά και η Άγγελος για να αποφύγει την μητέρα της, κρύφτηκε στην αρχή στο καβούκι μιας χελώνας και κατόπι, για να έχει μονιμότερο καταφύγιο, προσκολλήθηκε στις πομπές των ψυχών προς τον Άδη και στο τέλος, αφού υποβλήθηκε σε καθαρμό από τους Καβείρους στις όχθες του Αχέροντα, ανήκε πια στον υποχθόνιο κόσμο.
Ο Άρης, ο θεός του πολέμου, θεωρούνταν νόμιμος γιός της Ήρας και του Διός. Ο Δίας όμως, στην "Ιλιάδα" εκδηλώνει την αποστροφή του προς αυτόν: "Μου είσαι ο πιο μισητός από τους κατοίκους του Ολύμπου, επειδή σου αρέσουν πάντα οι διχόνοιες, οι έριδες και οι πόλεμοι. Έχεις το αγύριστο κεφάλι και τον ανυπόφορο χαρακτήρα της μάνας σου της Ήρας, που μόλις και καταφέρνω να τη δαμάζω".
Ωστόσο, ένας μύθος αναφέρει ότι ο Δίας δεν ήταν πατέρας του Άρη. Η Ήρα πεισματωμένη από την γέννηση της Αθηνάς, τον συνέλαβε με μιαν απλή επαφή μ' ένα τριαντάφυλλο.
Οι αρχαίοι συγγραφείς διαφωνούν και για την καταγωγή του Ηφαίστου. Θεωρούνταν πως ήταν γιος της Ήρας και του Διός και μάλιστα μια παράδοση λέει πως ήταν καρπός των προγαμιαίων σχέσεών τους. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, η Ήρα είχε στα σπλάχνα της τον Ήφαιστο, πριν από την ένωση της με τον Δία, κι όταν τον γέννησε ισχυρίστηκε πως τον συνέλαβε χωρίς σαρκικήν επαφή. Κι ενώ όλα τα παιδιά του ζευγαριού φεγγοβολούν απ' ομορφιά, ο Ήφαιστος, κατά το μύθο, ήταν άσχημος, και η μητέρα του ένιωσε τέτοια ντροπή γι' αυτόν, που τον έριξε στην θάλασσα κι εκεί τον περιμάζεψε η Ευρυνόμη, η κόρη του Ωκεανού, και η "αργυρόποδη" Θέτιδα, ποτ τον έκρυψαν και τον ανάθρεψαν. Κι από το πέσιμό του, ο Ήφαιστος έμεινε ανάπηρος, με πόδια "γυριστά" και για να εκδικηθεί γι' αυτό τη μάνα του, της έστειλε θρόνο χρυσό, όπου είχε βάλει αόρατα δεσμά, και σαν κάθισε η Ήρα πάνω του, βρέθηκε δεμένη και δεν μπόρεσαν οι άλλοι θεοί να την ελευθερώσουν, χρειάστηκε να φωνάξουν τον Ήφαιστο για ν' απαλλάξει ο ίδιος τη μητέρα του από τα δεσμά που της έστησε.
Σύμφωνα με άλλο μύθο, τον Ήφαιστο τον έριξε από τον ουρανό ο Δίας, όταν θέλησε να βοηθήσει τη μητέρα του, όταν ο Δίας την είχε κρεμάσει από τα ύψη του Ολύμπου, με χρυσή αλυσίδα δεμένη και μ' ένα αμόνι στο κάθε της πόδι. Τότε ο Δίας άρπαξε τον Ήφαιστο και τον έριξε στο κενό κι όλη μέρα έπεφτε και το βράδυ έπεσε στην Λήμνο.

Συνέχεια