|
ΟΙ ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΟΣ |
|
Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΕΡΑΤΩΝ. ΒΟΥΣΙΡΙΣ |
Ο Ανταίος δεν ήταν ο μόνος από τα τέρατα-τρόμος της εποχής του - που η παράδοση απέδιδε την πατρότητά τους στον Ποσειδώνα. Ένα από τα τέρατα αυτά ήταν κι ο Βούσιρης, που έγινε ξακουστός για τα κατορθώματά του στην Αίγυπτο. Όπως ο Ανταίος, σκότωνε κι αυτός τους ξένους που είχαν την κακοτυχία να βγουν στο βασίλειό του. Κι είχε αποκτήσει τη συνήθεια αυτή, όπως έλεγαν, κάτω από εξαιρετικές περιστάσεις. Εννέα χρόνια μάστιζε λιμός την Αίγυπτο, όταν ένας μάντης ήρθε από την Κύπρο, ο Φράσιος, που δήλωσε στο Βούσιρη πως η αφθονία θα ξαναρχόταν στη χώρα και θα έπαυε η πείνα, αν θυσίαζε έναν ξένο πάνω στο βωμό του Διός.
Ο ίδιος ο Φράσιος προσφέρθηκε να γίνει το πρώτο θύμα στο βασιλιά του Ολύμπου κι ύστερα όλοι οι ξένοι είχαν την ίδια τύχη. Όταν πέρασε ο Ηρακλής από την Αίγυπτο, του επιτέθηκε ο Βούσιρης, τον έδεσε και τον έσυρε στο βωμό του Διός. Όμως ο γιος του Διός έσπασε τα δεσμά του, σκότωσε τον Βούσιρη κι όλη την ακολουθία του.
Σύμφωνα με έναν άλλο μύθο, ο Βούσιρης, λίγο καιρό πριν έρθει ο Ηρακλής στην Αίγυπτο, έστειλε ληστές να απαγάγουν τις επτά Ατλαντίδες (ή Εσπερίδες). Στο γυρισμό τους, αφού εκτέλεσαν την αποστολή τους, τους συνάντησε ο Ηρακλής, τους σκότωσε, ελευθέρωσε τις νεαρές παρθένες και τις οδήγησε πίσω στον πατέρα τους.
Ο Άμυκος ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Νύμφης Μελίας, ο οποίος δυνάστευε με τις κακουργίες του τη Βιθυνία. Ασυναγώνιστος πυγμάχος - έλεγαν πως αυτός είχε επινοήσει την πυγμαχία - ανάγκαζε τους ξένους, μόλις αποβιβάζονταν, ν' αγωνιστούν μαζί του και τους σκότωνε. Σαν έφτασαν στην χώρα του οι Αργοναύτες, ο Άμυκος προχώρησε προς συνάντησή τους και τους προκάλεσε να υποδείξουν τον γενναιότερό τους σύντροφο για να αγωνιστεί μαζί του. Ο Πολυδεύκης, περίφημος για την ομορφιά του, αλλά και γενναίος κι ευκίνητος, δέχτηκε τον αγώνα στον οποίο σκότωσε τον Γίγαντα.
Ο Θεόκριτος διηγείται αυτόν τον μύθο κάπως διαφορετικά. Κατά τον ποιητή των "Ειδυλλίων", ο Πολυδεύκης, μαζί με τον αδελφό του Κάστορα, βρίσκει τον Άμυκο, τυλιγμένο με μια λεοντή να κάθεται σε μια πηγή. Οι δύο ταξιδιώτες θέλουν να πιουν, αλλά ο Άμυκος δεν τους το επιτρέπει εάν δεν αγωνιστεί μαζί του ο ένας από τους δύο. Ο Πολυδεύκης δέχεται. Όλοι οι Αργοναύτες και οι Βέβρυκες, οι υπήκοοι του Άμυκου πρόστρεξαν και παρακολούθησαν την μονομαχία. Ο Πολυδεύκης βρήκε νικητής της μονομαχίας, που
όμως δεν σκότωσε τον αντίπαλό του, μα τον έβαλε να ορκιστεί στο όνομα του πατέρα του Ποσειδώνα πως δεν θα
κακομεταχειριζόταν πια τους ξένους. Μάλιστα έλεγαν πως πάνω στον τάφο του Γίγαντα φύτρωσε μια άγρια δάφνη, που όπου κι αν τη μετέφεραν προκαλούσε καυγάδες.
