![]()
Η Θεά Δήμητρα, μητέρα της Περσεφόνης, είχε υποστεί την ερωτική δίωξη του Διός. Παρόλα αυτά, ούτε από τον θεό της θάλασσας κατάφερε να γλιτώσει. Ο Παυσανίας γράφει, "Όταν η Δήμητρα έχασε την κόρη της, βάλθηκε να ψάχνει εδώ κι εκεί. Ο Ποσειδώνας την παρακολουθούσε φλογισμένος από έρωτα. Η Δήμητρα για να γλιτώσει από την
καταδίωξή του, μεταμορφώθηκε σε φοράδα και πήγε να κρυφτεί ανάμεσα στα άλογα του Ογκίου. Και τότε ο Ποσειδώνας πήρε την μορφή αλόγου και έκανε τη θεά δική του".
Η Δήμητρα οργίστηκε πολύ απ' αυτό κι έγινε μανιακή από το θυμό της, ώστε της έδωσαν το προσωνύμιο "Ερινύς".
Καταπραΰνθηκε μονάχα, αφού λούστηκε στα νερά του ποταμού Λάδωνα. Από την ένωσή της με τον Ποσειδώνα γεννήθηκε μια κόρη, "που δεν επιτρεπόταν στους αμύητους να λέγεται το όνομά της" και το άλογο "Αρείων", που το χάρισε ο Ποσειδώνας κατ' άλλους στον Κοπρέα, το βασιλιά της Αλιάρτου, κατ' άλλους δε στον Όγκιο.
Ο Αρείων ήταν θαυμάσιο ζώο, προικισμένο με λογικό και με ανθρώπινη φωνή, όπως τα ξακουστά άλογα του Αχιλέως. Αργότερα έγινε ιδιοκτησία του Άδραστου, ενός από τους εφτά αρχηγούς που είχαν εκστρατεύσει κατά της Θήβας. Κατά τη διάρκεια
επικήδειων αγώνων προς τιμή του Αρχέμορου, ξέσπασε σε συγκινητικά μοιρολόγια για το θάνατο αυτού του ήρωα. Χάρη στη γρηγοράδα του έσωσε τον Άδραστο, που όλοι οι σύντροφοί του είχαν σκοτωθεί μπροστά στα τείχη των Θηβών και τον πήγε στον Κολωνό της Αττικής. Το θαυμαστό αυτό άλογο, ο Αρείων, φάνηκε κατά το μύθο, πολύ χρήσιμο στον Ηρακλή κατά τον αγώνα του ενάντια στον Κύκνο, τον αιμοβόρο ληστή, το γιο του Άρεως.
