|
|
ΔΙΑΣ ΚΑΙ
ΗΡΑ |
Η Ήρα, η αδερφή του Δία ήταν η νόμιμη σύζυγός του. Μερικοί συγγραφείς υποστηρίζουν πως ο Δίας και η Ήρα δεν περίμεναν την τέλεση του γάμου τους για να σμίξουνε ερωτικά. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως η Ήρα βρισκόταν στην Εύβοια, όπου
μεγάλωσε με την επίβλεψη της παραμάνας της, όταν ήρθε ο Δίας να την απαγάγει. Τη μετάφερε στον Κιθαιρώνα, όπου η χλόη του χρησίμεψε σαν γαμήλιο κρεβάτι. Σύμφωνα με άλλο μύθο, ο Δίας για να κερδίσει την εύνοια της Ήρας κατέφυγε σ' ένα σχέδιο: "Μια μέρα που έκανε πολύ κρύο είδε η Θεά να έρχεται κοντά της ένας κούκος. Τα φτερά του ήταν μουσκεμένα από τη βροχή κι έτρεμε από ρίγος. Η Ήρα συγκινημένη πήρε το πουλί και το τοποθέτησε στο στήθος της για να το ζεστάνει. Το πουλί ήταν ο Δίας. Τότε πήρε την αληθινή μορφή του και προσπάθησε να κάνει την Ήρα δική του. Εκείνη ωστόσο αντιστάθηκε και τον απωθούσε και δέχτηκε μονάχα, όταν ο Δίας υποσχέθηκε να την παντρευτεί".
Ο Δίας, τύπος άστατου συζύγου, προκαλεί επανειλημμένα τη ζηλοτυπία της και την οργή της. Συχνές τους φιλονικίες καταλήγουν σε δράμα. Πολλές φορές η Ήρα εγκατέλειψε την συζυγική στέγη, το Όλυμπο, αποφασισμένη να μην επιστρέψει εκεί ποτέ. ο Παυσανίας μας λέει : "Μια μέρα έφυγε στην Εύβοια, εκεί όπου είχε αρχίσει το ειδύλλιό τους, αποφασισμένη να μην επιστρέψει στον άπιστο. Αντίθετα, ο Δίας, αισθάνεται να ξαναγεννιέται το πάθος για τη νόμιμη σύζυγό του. Για να συμφιλιωθεί μαζί της, καταφεύγει σ' ένα μοναδικό μέσο: αποφασίζει να εξάψει πιότερο τη ζηλοφθονία της. Πηγαίνει κι αυτός στην Εύβοια, εκεί σκηνοθετεί ένα γάμο με τεχνητό ομοίωμα γυναίκας, που του φόρεσε φορέματα νύφης. Έξω φρενών η Ήρα, ορμάει κατά της "αντιζήλου" της και της βγάζει το πέπλο. Μόλις όμως ανακαλύπτει το σχέδιο, γελάει με την καρδιά της, αφοπλισμένη. Για άλλη μια φορά δέχεται να ακολουθήσει τον σύζυγό της".
Σε κάποιο χωρίο της "Ιλιάδας" ανακαλύπτουμε ότι ο Δίας δεν ένιωθε καμιά υποχρέωση να κρύβει από την Ήρα τις εξωσυζυγικές του περιπέτειες. Αντίθετα, τις αραδιάζει με κάποια φιλαρέσκεια, σαν να 'ναι αμαρτήματα δίχως σημασία, για τα οποία η Ήρα δεν είχε κανένα δικαίωμα να παραπονιέται, αφού στο βάθος ήταν η μόνη που αγαπάει πραγματικά. "Έλα, και πρώτ' απ' όλα ας αναπαυθούμε, ας παραδοθούμε στις ερωτικές μας απολαύσεις. Ποτέ θνητή ή θεά δε μου έχει εμπνεύσει τόσους πόθους. Μήτε η γυναίκα του Ιξίωνα, που γέννησε τον Πειρίθου, τόσο γενναίο όσο οι θεοί, μήτε η θυγατέρα του Ακρίσιου, η Δανάη, η μητέρα του Περσέα του περιφημότερου απ' τους ανθρώπους, μήτε η θυγατέρα του ξακουστού Φοίνικα, που γέννησε τον Μίνωα και τον Ραδάμανθυ, μήτε η Αλκμήνη στη Θήβα,
η μητέρα του τόσο δυνατού Ηρακλή, μήτε η Σεμέλη, η μητέρα του Διόνυσου, της χαράς των ανθρώπων, μα μήτε και η ξανθιά Δήμητρα, μήτε ακόμα και η Λητώ, δε μου εμπνεύσανε τον έρωτα που νιώθω για σένα και τους πόθους που με γεμίζεις", διαβάζουμε στον Όμηρο.
Η Ήρα, είχε κι άλλους λόγους να ζηλεύει τις αντιζήλους της, επειδή καθεμιά απ' αυτές μεγάλωνε και τα εξώγαμα παιδιά του Διός, ενώ αυτή δεν είχε αποκτήσει από τον σύζυγό της παρά μονάχα την Ήβη και τον Άρη και κατά μερικούς συγγραφείς και τον Ήφαιστο.
